Kilka uwag do wszystkich, którzy potrafią tylko narzekać na organizację turniejów, a w życiu nie ruszyli nawet palcem przy imprezie większej niż swoja prywatka urodzinowa... Dopóki ktoś sam nie doświadczy ile wysiłku, czasu, energii i nerwów kosztuje zorganizowanie zawodów nie powinien narzekać, a już na pewno nie w ten sposób: "Organizacja dno! Brudne, śmierdzące ubikacje (nie dotyczy sędziowskich kibelków). Ciągłe przesunięcia w czasie, występu zespołów przyjezdnych. Gospodarz dbał tylko o swoje, lokalne zespoły. Co trenerzy występujących zespołów mają do szukania w strefie sędziowskiej??? Przecież przyjacielskie uściski i trzymanie się za rączki  można było odłożyć na czas po turnieju. Żenada, farsa i syf (...)". Autorem tej wypowiedzi jest niejaki "piro". Oczywiście każdy ma prawo wyrazić swoją opinię, ale wydaje mi się, że żaden organizator nie zasługuje na taką niekonstruktywną krytykę. Tylko nielicznym organizatorom, zarówno w Polsce jak i za granicą, udaje się uniknąć przesunięć i opóźnień. Nie byłam na tym turnieju (komentarz do KM IDO w Street Dance i Electric Boogie), ale wierzyć mi się nie chce, że tylko zespoły przyjezdne tańczyły później, niż było to zaplanowane (zdaje się, że to fizycznie nie do zrobienia).

    Jeżeli chodzi o WC... Cóż, skoro w sędziowskich toaletach było czysto - choć nie wiem skąd Pan "piro" ma takie informacje (mam nadzieję, że sędziowie nie wypowiadają się na tak niskim poziomie), a w tych dla tancerzy "brudno i śmierdząco", to świadczy niestety o niskiej kulturze zawodników. W ubiegłym roku po raz trzeci z rzędu byłam kierownikiem Akademickich Mistrzostw Polski w Tańcu Towarzyskim. Po zakończeniu turnieju, wraz z kierownikiem hali "obeszliśmy" obiekt. Muszę przyznać, że byłam w szoku! Nawet nie chcę opisywać jak wyglądały szatnie tancerzy - jednym słowem p o r a ż k a. Od kierownika hali, na której kilka razy odbywały się już wcześniej turnieje tańca dowiedziałam się, że tak jest po każdych zawodach w tańcu... i koszykówce! Nikt (hokeiści, piłkarze, siatkarze itd.) nie zostawia gorszego bałaganu! Uważam więc, że pretensje o stan toalet są całkowicie bezpodstawne, bo nikt inny jak tancerze doprowadzają do tego stanu rzeczy. Zatem moja prośba do  trenerów: zwróćcie na to uwagę swoim podopiecznym, zapewne wszystkim będzie przyjemniej ;) Sama staram się to robić jak najczęściej...

    Faktem jest, że nie tylko w Polsce, ale na całym świecie, trudno jest znaleźć halę, która byłaby przystosowana do dużych imprez tanecznych. Wynika to z bardzo dużej liczby startujących - stąd brak odpowiedniej ilości szatni i toalet. Dobrym przykładem są Krajowe Mistrzostwa IDO (np. w samych solistkach 12-15 lat startowały 122 dziewczyny). Uważam, że do udziału w tak prestiżowych zawodach nie powinno się dopuszczać wszystkich chętnych, z kilku względów (m.in. organizacyjnych). Moim
zdaniem najlepszym rozwiązaniem jest wprowadzenie, tak jak w większości sportów, eliminacji na szczeblu wojewódzkim. Kwestią ustalenia jest ilu zawodników z poszczególnych regionów mogłoby startować na KM IDO. To znacznie ułatwiłoby sprawę nie tylko organizatorom, ale i samym tancerzom. W tym roku, w Kielcach, byłam świadkiem omdlenia jednej z tancerek, podczas rundy półfinałowej (Disco Dance solo kobiet powyżej 15 lat). Nawet przy bardzo dobrej kondycji, tańcząc przez cały dzień 10 rund, praktycznie bez przerwy, gdzie dochodzi stres, emocje i brak czasu na posiłek, może się to zdarzyć każdemu.

    W każdym razie zorganizowanie turnieju nie jest tak proste jak mogłoby się wydawać. Tym, którzy tak się skarżą na małe puchary czy brak nagród, radzę zorganizować jakieś zawody. Ryzyko finansowe jest ogromne, z czego niewiele osób zdaje sobie sprawę. Średniej wielkości rangi turniej to duże wydatki. Przeciętne koszty to:

Średniej rangi turniej to, jak widać, wydatek rzędu 20-28 tysięcy zł. Do tego pamiętajmy, że trzeba "zatrudnić" od kilku do kilkudziesięciu wolontariuszy do obsługi turnieju (szatnie, bramka, obsługa pokoju sędziów, rejestracji, sekretariatu itp.), którym trzeba zapewnić całodzienne wyżywienie. Zgodzę się, że lepiej nie dawać płatków śniadaniowych jako nagród na Mistrzostwach Świata, ale czasami nie jest to decyzja organizatora, tylko wymóg sponsora...

    No właśnie - co do darczyńców... Tylko dzięki nim (prywatnym firmom, Urzędom Miasta) takie imprezy się odbywają, a dzieci mają okazję rywalizować. Mnóstwo razy spotkałam się z sytuacją, w której rodzic nie chciał zapłacić za bilet wstępu, ponieważ twierdził, że jest tylko opiekunem uczestnika zawodów. Rozmawiałam z kasjerami w kinie, teatrze i na basenie: nie spotkali się z przypadkiem osoby, która żąda biletu za  darmo, ponieważ wchodzi opiekować się jednym (własnym) dzieckiem. Jedną wejściówkę dostaje się zazwyczaj na 10 osób, np.:

http://www.bip.jastrzebie.pl/dokument.php?iddok=12520&idmp=131&r=o
www.mosirkonin.pl/
www.teatr-muzyczny.home.pl/witamy/index.php?option=com_content&task=view&id=13

    Analogiczna sytuacja jest podczas turniejów: rodzic jest również widzem, z czym wiąże się konieczność wykupienia biletu. Nie raz słyszałam już, że organizatorzy "zdzierają". Czy 10 lub 20 zł jest naprawdę kosztem nie do udźwignięcia przez rodzica? Kilkanaście razy widziałam jak rodzice i znajomi kombinują z wejściówkami... Jak tak dalej pójdzie nie będą mieli takiego problemu - po prostu nie będzie turniejów. Mogę jeszcze zrozumieć takie zachowanie na turniejach zagranicznych (aczkolwiek uważam, że nie jest dobre) , gdzie koszty wyjazdu są ogromne, cała ekipa musi być na miejscu przez kilka dni, a wejściówka na jeden z np. pięciu dni kosztuje 25 euro.

    Z roku na rok obserwuję znaczny spadek ilości zawodów tanecznych w Polsce. Głównym powodem jest brak środków. Z moich informacji wynika (wliczając czas pracy gospodarzy), że w około 30% przypadków organizatorzy dokładają do imprezy, około 60% turniejów ma bilans zerowy, a tylko mniej więcej 10% zarabia - i to kwoty, które w żaden sposób nie rekompensują zszarganych nerwów (te pieniądze są zazwyczaj przeznaczane na symboliczne podziękowania dla sponsorów i wolontariuszy). Jako organizator dwóch dużych imprez rocznie wiem, że zawsze coś się komuś nie spodoba (najczęściej pretensje w sprawie organizacji pokrywają się z  niezadowoleniem z wyniku).
 
    Organizatorom życzę jak najlepszych imprez i umiejętności wyciągania wniosków na przyszłość z uwag uczestników. Tancerzom, rodzicom, publiczności oraz sympatykom tańca umiejętności spokojnego wyrażania konstruktywnej krytyki, bez obrażania i negatywnych emocji.